Maastricht theater aan het vrijhof

Wilt u het theater aan het Vrijthof bezoeken?
In Maastricht aan het vrijthof is een theater gelegen. In dit theater zijn allerlei voorstellingen van dans en muziek, musicals en theaterschows, carbaret en complete muziekconcerten. Ook zijn er opera's en voor de hele familie met de jeugd erbij zijn er ook voorstellingen.

De kaartverkoop kan worden geregeld via onderstaande adres

  • UITbalie Vrijthof 47
  • 6211 LE Maastricht +31 (0) 43 - 350 55 55
  • Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
  • www.theateraanhetvrijthof.nl

Op de website is altijd te vinden welke voorstellingen er zijn en wanneer deze gegeven worden.

Het generaalshuis aan het vrijthof

Het theater aan het vrijthof, is gebouwd in een oud historisch pand, met een lange geschiedenis. Het is gebouwd in een voormalig Generaaslhuis, dat wil zeggen, er in, ervoor en erachter gebouwd, want het huidige theater neemt wel meer ruimte in beslag dan het oude generaalshuis van oorsprong deed.

Al eeuwen een plek voor beroering van mensen

Het gebouw, het generaalshuis komt nog uit de tijd van de Romeinen, aan gezien van die tijd de geschiedenis vrij vaag is, vermeld ik er hier niets over. Wel is zeker dat de plaats waar het generaalshuis staat, al vanaf de romeinse tijd door mensen werd gebruikt. Tussen de zesde en de tiende eeuw, was Maastricht het centrum van Neder-Lotharingen en een onderdeel van het Heilige Roomse rijk, dat was een politiek deel van de landen in West- en Centraal Europa.

De paltsen die er gestaan zouden hebben

De plek waar nu het theater staat hebben hoogstwaarschijnlijk hertogelijke paleizen gestaan ( deze worden paltsen genoemd) De eersten zouden daar gebouwd zijn in het jaar 1000 n Chr. Zo zouden ze dan in 1200 weer zijn gesloopt. De Onze-lieve-vrouwenbasilliek en de Sint-Servaaskerk, waren samen met deze palts, de enige gebouwen die er in die tijd van steen waren gebouwd in Maastricht. Er zijn vele aanwijzingen die duiden op het bestaan van deze palts, maar echte zekerheden zijn er nog niet voor. Hoewel ook opgravingen die kant op duiden.

Het witte vrouwenklooster

Wat er wel heeft gestaan is het witte vrouwenklooster, dat soms het oudste vrouwenklooster van Nederland wordt genoemd. Deze is gebouwd in 1224 en zou er gestaan hebben tot 1803. Volgens verschillende overleveringen zou dit klooster vanaf de zevende eeuw gesticht zijn door Johannes Agnus. Weer ander bronnen, laten weten dat dit klooster er al was vanaf 1224. Wat er zich allemaal in en rondom de mensen in het klooster afgespeeld zou hebben, doen verschillende sagen en legenden de ronde. Die op zich leuk zijn om een keer te horen, maar weinig geschiedkundige bewijzen hebben.

Van klooster naar generaalswoning

In de negentiende eeuw werd er een einde gemaakt aan het gebruik als klooster en het kloostergebouw werd neergehaald. Dit gebeurden onder het Franse bewind, toen er machtsverhoudingen veranderden. Deze veranderden ook dingen die het uiterlijk van een stad bepaalde, in dit geval moest hier het witte vrouwenklooster het ontgelden, deze moest wijken voor een groot stadspaleis. De fundamenten bleven in de grond en op deze fundamenten werd dit nieuwe stadspaleis ,het generaalshuis, gebouwd. De opdrachtgever was Petrus de Ceuleneer, die door François Hermans in 1803 een stadspaleis liet bouwen. Van het oude klooster is heel iets bewaard gebleven, namelijk een muur, die nu als dragende muur voor het generaalshuis dient en twee ruime kelders. In 1804 overleed de ontwerper van het nieuwe paleis, waardoor hij zelf niet heeft gezien wat het resultaat van zijn object zou zijn. Op het moment van bouw werd het nog niet het generaalshuis genoemd, dit kwam pas later toen in 1825 de hele paleis woning verkocht werd voor fl. 35.640 aan Generaal Dibbets. Of zoals toen gezegd werd, Aan Den Heere Generaal Majoor provincialen Kommandant'' Dibbets'' Deze complete titel laat al zien, dat dit een man geweest is, van zeer grote maatschappelijke omvang. Die omvang was er wel, maar genegenheid jegens hem was er niet. Hij kreeg dan ook de bijnaam “diech bits”, wat '' jij bijt'' betekent. Deze naam geeft weer een grote impopulariteit aan , bij de lokale bevolking. Hij schijnt dan ook regelmatig stomdronken te zijn geweest, wat je doorgaans ook niet populair zal maken. Na de dood van deze generaal, hebben er nog andere legerofficieren gewoond en daarna nog vele ondernemers.

Bouwstijl Generaalshuis

Het generaalshuis is gebouwd in de neoklassieke stijl, waarbij de architecten van die periode weer teruggrepen naar de oude klassieke vormen uit de oudheid. Waarbij het gebruik van symmetrie een van de kenmerken is, deze is dan ook goed terug te vinden in dit pand, in de driedeling van de voorgevel. Van oorsprong was het bedoeld als 2 woningen. De een voor Peter Ceuleneer en de ander voor de luikse schilder Charles Soubre, dit is terug te vinden in oude stukken van het kadaster. Deze schilder bracht in de salon op de eerste verdieping acht wanschilderingen, met personificaties vanuit de vier jaargetijden en in de salons staan nog verschillende beeldhouwwerken. Inmiddels is de salon erg geliefd geworden voor het voltrekken van huwelijken.

Van prive bezit naar gemeentelijk bezit

Totdat in 1914 het pand werd verkocht aan de gemeente Maastricht. De naam generaalshuis was altijd blijven bestaan en zo wordt dit pand ook nu nog genoemd. Het generaalshuis werd gebruikt als stedelijk museum, de gemeente opvang, het stadsarchief, de stadsbibliotheek en later ook nog voor de gemeente politie. Kortom het generaalshuis, had in niet al te lange tijd, al dienst gedaan voor vele doelen. In 1978 werd het pand onbewoonbaar verklaard. Het politie buro moest dan ook verplaatsen, die er op dat moment nog in zat. Hierna zijn vele jaren gevolgd, wat de beste bestemming zou worden voor het generaalshuis. Met de opknapbeurten zou veel geld gemoeid gaan, dus een doel, die weer de nodige inkomsten met zich mee zou brengen, was uiteraard zeer gewenst. Het idee, dat hier een theater zou komen, was vele jaren niet aanvaard, maar uiteindelijk in 1992 werd er toch een theater geopend. Deze werd gebouwd achter het generaalshuis en ontworpen door Arno Meijs, deze heeft later nog meer theaters gebouwd onder andere voor Joop van den Ende. Uiteraard moest voor het totaal plan hiervoor ook het generaalshuis ( de voorkant van het theater) worden opgeknapt.